मलाई साथ देऊ,
तिमी मेरो हौ त भनिदेउ,
मेरो साहस त बनिदेउ,
एकचोटी भनिदेउ, मेरो हात समाएर,
मलाई साहारा देऊ !!
मेरा सुख चुम्ने सबै अधिकार तिमी लेऊ,
तिम्रा दुख सबैलाई सुखमा नै परिणत गरिदिउँला,
हात देउ मलाई हरेक जँघार सजिलै म तराइदिउँला,
एकचोटी भनी त देऊ,
मेरो हात समाएर मलाई साहारा
देऊ !!
यो सृष्टि त खै कस्को रचना हो ?
हाम्रो सृष्टि हामी आफै रचना गर्नुपर्छ,
सोचेर,
मलाई एकचोटी भनिदेऊ,
मेरो हात समातेर, मलाई साहारा देऊ !!
सत्तारूढको प्रलोभनमा,आज बिश्व धस्किदैछ,अर्थतन्त्र खस्किदो छ,मानवअश्तित्व बन्दीमा छविज्ञ र विज्ञानको अतिक्रमणमा !!प्रकृती माथिको हस्तक्षेपले,आज जगत यो दु:खद नरमेध भोग्दैछ,नरभक्षिहरु हर्षित छ्न्,फगत रोग,भोक र शोक दिनहु बढ्दैछ,ज्ञान र विज्ञानको दुरुपयोगले !!
आजभोलि यहाँ सबै कुराहरु देखावटीमा मात्र फरक देखिन्छन्,
हाम्रा रोग, भोक र कष्ट समान छन्, गरीबी व्याप्त छ।
लुटेराका अनुहार मात्र फरक छन्,
लूट, सर्बत्र पर्याप्त छ॥
विकासको नाम मा विनाश र निमुखाको नाममा
नेता कार्यकर्ताले गोजी भरिराखेका छन्,
बाकी हामी समान छौँ ।
यसर्थ हामी अझै ओझेलमै छौं,
अझै कहिले सम्म ढाक्ने, यो कालो अन्धकारले
हाम्रा आशामुखी अनुहार ?
हामी लगातार उज्यालोको खोजीमा छौं,
अझै म देखिरहेको छु,
भबिस्यमा समान अन्धकार ॥
म बस एक बेकार झुठ,
म वाकुलव्याकुल भैसके,
निरासिन्छु कहिले, निशासिन्छु कहिले
किन म सत्यलाई लुकाउन सक्दैन ?
किन म झुठलाई अङगाल्न सक्दैन?
किन म हरेक दिन अनेक बाट लुटिएको छु?
धरतीको मुटुभित्र शान्त भएर बसेका छन्, शिलामा कोरिएका कथाहरु ! युगौंयुग को कठोर, यात्राका साक्षीहरु॥ पहाडको अँध्यारो गर्भमा, उल्काबर्षा...
